Maleisië heeft namens 57 moslimlanden harde kritiek geuit op het burqaverbod dat Nederland wil invoeren. Dat zou een discriminerende maatregel zijn die de rechten van moslims schendt.

Je moet maar durven. De grootste schenders van rechten van moslims zijn natuurlijk de moslimlanden zelf. Je hoeft er de rapporten van Amnesty International maar op na te slaan. Het is marteling, moord en doodslag wat de klok slaat.

Voorts is algemeen bekend dat in het bijzonder vrouwen zeer te lijden hebben. Opvallend is dat de westerse wereld daar niets over mag zeggen. Dat wordt beschouwd als een buitenlandse inmenging in interne aangelegenheden.

Hoofddoekjes

De moslimlanden spreken niet over Turkije en Tunesië. In die landen woont een grote hoeveelheid moslims, maar zijn de veel minder vergaande hoofddoekjes al lang en breed verboden voor vrouwen met publieke functies.

Getuigt dat van discriminatie of van wijsheid? Wat mij betreft het laatste. Onze gids in Turkije zei vorige week dat de Turkse overheid Nederland al geruime tijd op het hart drukt geen hoofddoekjes toe te gaan staan in openbare functies. Anders zal de discussie in Turkije alsnog in alle hevigheid losbarsten: ‘waarom daar wel en in ons eigen land niet?’

Nederland kan z’n rol als gidsland dan weer waarmaken. Maar eigenlijk geven we al een verkeerd signaal af bij de eerste binnenkomst, met ons paspoort. Ik heb al eerder betoogd, onder meer in NRC Handelsblad, dat het een gotspe is dat mensen voor de foto in het paspoort wel het haar voor de oren moeten weghalen, maar dat islamitische vrouwen hun hoofddoek mogen ophouden.

Over deze discriminatie zal je Maleisië en die andere islamitische landen niet horen.

Perverse vruchten

En waarom worden de eisen van herkenbaarheid in het westen ook al weer drastisch opgeschroefd? Niet vanwege aanslagen door leden van de Amish-gemeenschap, maar door aanhangers van de islam.

Laat Maleisië daar eens een brede, islamitische discussie over organiseren, met als werktitel: waarom brengt ons geloof perverse vruchten voort?

Intussen moeten we in Nederland maar een nieuw recht introduceren en vastleggen: het recht op (en de plicht tot) herkenbaarheid in het publieke domein. Als de 57 moslimlanden consequent zijn en recht in de leer, kunnen ze altijd nog ‘hun’ mensen adviseren terug te komen en in de tussentijd alle geldstortingen vanuit het westen weigeren.